Framhald síðla sumars
08. september 2010 klukkan 21:44
Svona fer þegar menn eru á facebook samskiptavefnum og fá töluverða útrás þar fyrir tjáningu á opinberum vettvangi.
En sem sagt, ég er búin í sumarleyfis- sveppasöfnunarferð á Suðurland. Og í Surtsey með viðkomu í Heimaey.
En nú er framhald myndanna af sveppnum á karlaspar-stubbnum komið í myndasafn síðunnar og orðið ljóst að þetta er slöttblekill eða Coprinus atramentarius, blekillinn sem hindrar niðurbrot alkóhóls sé hans neytt með antabu
s áhrifum.
En sem sagt, ég er búin í sumarleyfis- sveppasöfnunarferð á Suðurland. Og í Surtsey með viðkomu í Heimaey.
En nú er framhald myndanna af sveppnum á karlaspar-stubbnum komið í myndasafn síðunnar og orðið ljóst að þetta er slöttblekill eða Coprinus atramentarius, blekillinn sem hindrar niðurbrot alkóhóls sé hans neytt með antabu
s áhrifum.Tilveran og sveppir
18. júlí 2010 klukkan 20:54
Þá er komið að því að aldin sveppa taka að spretta upp, þroskast og dreifa gróum sínum. Og tekið að styttast í sumarleyfi sveppafræðingsins þegar hann strýkur út í náttúruna og kemur heim með sveppi.
Annars þarf maður ekki alltaf að fara langt til þess að fylgjast með sveppum bera aldin. Garðurinn kringum húsið mitt og næsta nágrenni bjóða upp á þokkalegt úrval af tegundum. Við létum fella tvær aspir fyrir nokkrum árum, eftir að þær höfðu tórt barkskornar í á annað ár. Eins og getið er um í færslunni hér á undan þá vex lagðblekill upp af rotnandi rótarkerfi þeirra um alla grasflöt, einkum þar sem skuggsælt er.
Á laugardagsmorgun kom ég auga á þéttan hnapp af ungum aldinum einhvers blekils austan undir stubbi karlasparinnar. Það er svo sem ekki alveg útilokað að þarna sé lagðblekill að spretta upp þótt mér þyki líklegra að það sé einhver önnur blekilstegund. Á myndinni sést asparstubburinn og sveppaþyrpingin fyrir neðan miðju hægra megin.
Sé litið á sveppina þá voru þeir brúnleitir og ákaflega litlir á
laugardagsmorguninn.
Í morgun eins og sést á neðri myndinni voru sumir þeirra heldur stærri þótt ekki muni miklu. Það verður fróðlegt að sjá hvaða blekill þetta er, en þó nokkrar tegundir vaxa á rotnandi viðarleifum eða í viðarkurli.
Af þyngd minni er það að frétta að ég hef rokkað þetta í 84-85,5 kg undanfarið. Sýni yfirleitt ábyrgt mataræði nema milli kl. 17 og 18 þegar ég sporðrenni einhverju orkuríku fyrir kvöldmatinn.
Undanfarið hef ég boðið upp á salatblöð og grænkál úr grænmetisbeðum sem ég gerði úr safnhaug blönduðum mold, borðum sem urðu afgangs hjá grannkonu minni þegar sólpallur hennar var smíðaður og plasti utan af rúmdýnu sem keypt var handa dóttur minni. Svínvirkar og kálið vex ágætlega.
Bloggfæðin stafar af því að ég fór að nota facebook samskiptavefinn og tjái mig þar um hitt og þetta. En ég er að hugsa um að segja eitthvað um sveppi næstu vikur.
Lifið heil.
Annars þarf maður ekki alltaf að fara langt til þess að fylgjast með sveppum bera aldin. Garðurinn kringum húsið mitt og næsta nágrenni bjóða upp á þokkalegt úrval af tegundum. Við létum fella tvær aspir fyrir nokkrum árum, eftir að þær höfðu tórt barkskornar í á annað ár. Eins og getið er um í færslunni hér á undan þá vex lagðblekill upp af rotnandi rótarkerfi þeirra um alla grasflöt, einkum þar sem skuggsælt er.
Á laugardagsmorgun kom ég auga á þéttan hnapp af ungum aldinum einhvers blekils austan undir stubbi karlasparinnar. Það er svo sem ekki alveg útilokað að þarna sé lagðblekill að spretta upp þótt mér þyki líklegra að það sé einhver önnur blekilstegund. Á myndinni sést asparstubburinn og sveppaþyrpingin fyrir neðan miðju hægra megin.Sé litið á sveppina þá voru þeir brúnleitir og ákaflega litlir á
laugardagsmorguninn. Í morgun eins og sést á neðri myndinni voru sumir þeirra heldur stærri þótt ekki muni miklu. Það verður fróðlegt að sjá hvaða blekill þetta er, en þó nokkrar tegundir vaxa á rotnandi viðarleifum eða í viðarkurli.
Af þyngd minni er það að frétta að ég hef rokkað þetta í 84-85,5 kg undanfarið. Sýni yfirleitt ábyrgt mataræði nema milli kl. 17 og 18 þegar ég sporðrenni einhverju orkuríku fyrir kvöldmatinn.
Undanfarið hef ég boðið upp á salatblöð og grænkál úr grænmetisbeðum sem ég gerði úr safnhaug blönduðum mold, borðum sem urðu afgangs hjá grannkonu minni þegar sólpallur hennar var smíðaður og plasti utan af rúmdýnu sem keypt var handa dóttur minni. Svínvirkar og kálið vex ágætlega.
Bloggfæðin stafar af því að ég fór að nota facebook samskiptavefinn og tjái mig þar um hitt og þetta. En ég er að hugsa um að segja eitthvað um sveppi næstu vikur.
Lifið heil.
Lagðblekill
08. júní 2010 klukkan 10:34
Lagðblekill er afar efnilegur sveppur sem er að brjóta niður rætur alaskaaspar í garðinum mínum. Myndin er tekin vorið 2009 en þá um haustið gróf ég holu í grennd við stubbinn og komst að því að ræturnar voru farnar að fúna. Þessi þarfa lífvera vinnur verk sín í hljóði en aldinin skjótast upp úr jörðinni í stórum klumpum.
Blíða og fyrirlestur heima
28. apríl 2010 klukkan 10:27
Villisveppir á barrnálabeði - sveppavertíðin 2009 fyrirlestur haldinn kl. 12:15 í dag 28. apríl í stofu R-312 á Borgum.
Stakk nefinu út fyrir dyrnar og rölti úr Borgum, þar sem ég eyði virkum dögum, og yfir í háskólann þar sem ég festi laumulega upp auglýsingu á tveim stöðum þar sem hver sem betur getur er hvattur til að eyða hádeginu í það að hlusta á mig segja frá sveppum og sýna myndir af þeim. Veðrið var orðið huggulega sumarlegt allt í einu.
Mér gengur ekkert með spikið sem ég eignaðist í ársbyrjun og í morgun vó ég 83,4 kg.
Annars er ég nú óðum að fara í matjurtaræktun. Þegar hlýnar örlítið meira ætla ég með hjólbörurnar mínar í garðlandið, raka beðin og setja skít í þau. Svo hefst ræktunin líklega um uppstigningardag ... sagði sá gamli og sveppslegi þennan morguninn.
Stakk nefinu út fyrir dyrnar og rölti úr Borgum, þar sem ég eyði virkum dögum, og yfir í háskólann þar sem ég festi laumulega upp auglýsingu á tveim stöðum þar sem hver sem betur getur er hvattur til að eyða hádeginu í það að hlusta á mig segja frá sveppum og sýna myndir af þeim. Veðrið var orðið huggulega sumarlegt allt í einu.
Mér gengur ekkert með spikið sem ég eignaðist í ársbyrjun og í morgun vó ég 83,4 kg.
Annars er ég nú óðum að fara í matjurtaræktun. Þegar hlýnar örlítið meira ætla ég með hjólbörurnar mínar í garðlandið, raka beðin og setja skít í þau. Svo hefst ræktunin líklega um uppstigningardag ... sagði sá gamli og sveppslegi þennan morguninn.
Vorleysingar
11. apríl 2010 klukkan 11:08
Það voraði í gær. Fyrst var lítilsháttar rigning og við mæðgur gengum út á Glerártorg og frökenin fékk sér regnhlíf og ég keypti bolonese kryddblöndu og kanilstangir í Tiger. Þessi kryddblanda ætluð fyrir pastasósu er einstaklega fín í grænmetisblöndur ásamt skvettu af sojasósu og ég uppgötvaði hana fyrir nokkrum vikum og var að endurnýja birgðirnar. Þar sem ég vil helst kaupa krydd í einföldum umbúðum og á nóg af ílátum undir það (undan pottagaldrakryddi) þá skipti ég við Tiger.
Svo komst ég að því að Ítalir sníða kápur þannig að þær þrengja að herðabreiðu kvenfólki. Eftir að hafa fjárfest í vistum fórum við heim og snæddum hádegismat og héldum svo niður í bæ.
Þar keyptum við heilmikið af fötum bæði gæruskinnshúfu á mig og pils á dótturina auk annars. Við hlið gæruskinnshúfunnar voru lúffur úr lituðu selskinni, langhærðar og rauðar á belginn en svartar efst. Mikið svakalega voru þær flottar og mann langaði til að klappa þeim. Það var sama fyrirtækið sem framleiddi þær og gerði leðurhanskana sem ég keypti mér í fyrrasumar í Reykjavík.
Svo þegar ég gekk heim úr leiðangrinum þá var alveg stytt upp og orðið hlýtt. Varð um 15 stiga hiti síðdegis þannig að ég gaf safnhaugnum sinn skammt og bætti við veturgömlu laufi undan limgerðinu og hirti möl sem varð eftir þegar snjófjallið mitt hvarf.
Svo þyngdist ég auðvitað um páskana, orðin 83,5 kg þessa vikuna. Passar þegar ég var farin að sjá 81,9 kg stöku sinnum í lok lönguföstu.
Bíllinn fór að leka olíu um daginn og dvaldi á verkstæði um páskana en er nú kominn aftur og virðist olían haldast á sínum stað.
Þetta bílleysi varð til þess að við hjónin tókum strætó númer 2 í vinnuna eða gengum. Þannig að ég hef fengið heldur meira súrefni fyrir vikið.
Svo er svo gaman að sjá fuglana komna aftur og hlýjan blæinn syngja um eyrun ... sagði sá gamli þennan morguninn.
Svo komst ég að því að Ítalir sníða kápur þannig að þær þrengja að herðabreiðu kvenfólki. Eftir að hafa fjárfest í vistum fórum við heim og snæddum hádegismat og héldum svo niður í bæ.
Þar keyptum við heilmikið af fötum bæði gæruskinnshúfu á mig og pils á dótturina auk annars. Við hlið gæruskinnshúfunnar voru lúffur úr lituðu selskinni, langhærðar og rauðar á belginn en svartar efst. Mikið svakalega voru þær flottar og mann langaði til að klappa þeim. Það var sama fyrirtækið sem framleiddi þær og gerði leðurhanskana sem ég keypti mér í fyrrasumar í Reykjavík.
Svo þegar ég gekk heim úr leiðangrinum þá var alveg stytt upp og orðið hlýtt. Varð um 15 stiga hiti síðdegis þannig að ég gaf safnhaugnum sinn skammt og bætti við veturgömlu laufi undan limgerðinu og hirti möl sem varð eftir þegar snjófjallið mitt hvarf.
Svo þyngdist ég auðvitað um páskana, orðin 83,5 kg þessa vikuna. Passar þegar ég var farin að sjá 81,9 kg stöku sinnum í lok lönguföstu.
Bíllinn fór að leka olíu um daginn og dvaldi á verkstæði um páskana en er nú kominn aftur og virðist olían haldast á sínum stað.
Þetta bílleysi varð til þess að við hjónin tókum strætó númer 2 í vinnuna eða gengum. Þannig að ég hef fengið heldur meira súrefni fyrir vikið.
Svo er svo gaman að sjá fuglana komna aftur og hlýjan blæinn syngja um eyrun ... sagði sá gamli þennan morguninn.
Suður á land
18. mars 2010 klukkan 09:11
Í kvöld flýg ég suður með tunglskin í hjarta...
Á morgun, föstudag, heldur Náttúrufræðistofnun ársfund sinn og þar ætla ég að segja frá því hvað sveppir séu margvíslega fjölbreyttir og einkar líffræðilegir. Komin með myndefnið og er að æfa ræðuna sem þarf að fylgja með.
Það er nákvæmlega ekkert að frétta af jólaspikinu. Ég léttist örlítið í síðustu viku og svo þyngdist ég jafn mikið í þessari viku og vó 82,8 kg á þriðjudaginn. Má segja að ég sé fín í viðhaldinu en alveg áhugalaus um alvarlegt mataræði. Hins vegar voraði skyndilega og gangstéttir á Eyrinni farnar að koma undan snjónum þannig að ég hef nú tvisvar í vikunni stokkið fram úr og klætt mig og farið út og hlaupið við fót í kortér einn stuttan hring um nágrennið (í stað þess að grípa reyfarann af náttborðinu). Maður nær fínu súrefni fyrir daginn þannig ... sagði hinn upprennandi fyrirlesari og íhugði hvaða sveppasögur hentuðu best á ársfundi stofnunarinnar.
Á morgun, föstudag, heldur Náttúrufræðistofnun ársfund sinn og þar ætla ég að segja frá því hvað sveppir séu margvíslega fjölbreyttir og einkar líffræðilegir. Komin með myndefnið og er að æfa ræðuna sem þarf að fylgja með.
Það er nákvæmlega ekkert að frétta af jólaspikinu. Ég léttist örlítið í síðustu viku og svo þyngdist ég jafn mikið í þessari viku og vó 82,8 kg á þriðjudaginn. Má segja að ég sé fín í viðhaldinu en alveg áhugalaus um alvarlegt mataræði. Hins vegar voraði skyndilega og gangstéttir á Eyrinni farnar að koma undan snjónum þannig að ég hef nú tvisvar í vikunni stokkið fram úr og klætt mig og farið út og hlaupið við fót í kortér einn stuttan hring um nágrennið (í stað þess að grípa reyfarann af náttborðinu). Maður nær fínu súrefni fyrir daginn þannig ... sagði hinn upprennandi fyrirlesari og íhugði hvaða sveppasögur hentuðu best á ársfundi stofnunarinnar.
Það vorar um stund
11. mars 2010 klukkan 09:09
Helstu tíðindi af mér eru þau að ég mun ef áætlun stenst bregða mér til höfuðborgarinnar og tala í 15 mín., um það hversu margir og flottir sveppir séu og hversu stór þáttur fungan sé í líffræðilegri fjölbreytni landsins, á ársfundi Náttúrufræðistofnunar síðdegis þann 19. mars.
Og halda aftur af stað til að halda hádegiserindi í röð Náttúrufræðistofnunar Hrafnaþingi um ævintýri mín á sveppaveiðum í sumar miðvikudaginn 24. mars. Nú bæði klóra ég mér í höfðinu og reyti hár mitt yfir þessu að ég verð því reglulega að hreinsa fallin hár úr lyklaborðinu ....
Svo gengur nánast ekkert á jólaspikið. Hef verið afar kyrrstæð undanfarið meðan þetta síðasta kuldakast reið yfir en nú þegar glyttir í vorið þá er ég öll að æsast. Ég gabbaði sjálfa mig út að skokka stuttan hring um nágrennið fyrir morgunmat svona til að fá smávegis af fersku lofti í upphafi dags. Á þriðjudaginn vó ég 82,5 kg og hafði þá lést um 300 g í vikunni. Þannig að ég kann best við mig í viðhaldsfæðinu en er ekki í skapi fyrir nógu nákvæmar mælingar á matnum. En umframorkunni verður eytt á endanum ... sagði sá gamli og kvaddi rjúpnalaufsbendlana sem eru að skreppa til Póllands í rannsókn.
Og halda aftur af stað til að halda hádegiserindi í röð Náttúrufræðistofnunar Hrafnaþingi um ævintýri mín á sveppaveiðum í sumar miðvikudaginn 24. mars. Nú bæði klóra ég mér í höfðinu og reyti hár mitt yfir þessu að ég verð því reglulega að hreinsa fallin hár úr lyklaborðinu ....
Svo gengur nánast ekkert á jólaspikið. Hef verið afar kyrrstæð undanfarið meðan þetta síðasta kuldakast reið yfir en nú þegar glyttir í vorið þá er ég öll að æsast. Ég gabbaði sjálfa mig út að skokka stuttan hring um nágrennið fyrir morgunmat svona til að fá smávegis af fersku lofti í upphafi dags. Á þriðjudaginn vó ég 82,5 kg og hafði þá lést um 300 g í vikunni. Þannig að ég kann best við mig í viðhaldsfæðinu en er ekki í skapi fyrir nógu nákvæmar mælingar á matnum. En umframorkunni verður eytt á endanum ... sagði sá gamli og kvaddi rjúpnalaufsbendlana sem eru að skreppa til Póllands í rannsókn.
Brúnn disksveppur á rekaviðarbút
29. janúar 2010 klukkan 08:27
Sveppur gærdagsins var lítill, brúnn disksveppur sem ég safnaði ásamt nokkrum flísum af rekaviðarbúti sem þann 3. ágúst árið 2004 lá í grasi á bakka Víkurvatns á Flateyjardal. Þetta var eitthvað sem ég kannaðist ekki við að hafa séð áður og tókst ekki að greina strax heldur þurrkaði ég sýnið og það hefur til þessa dvalið í kassa með öðrum ógreindum disksveppum.
Í gær ákvað ég að gera aðra atrennu og sjá hvernig gengi. Fyrst prófaði ég greiningarprógrammið Mycokey sem getur gefið manni hugmyndir um mögulegar ættkvíslir miðað við stærð og lögun aldinsins. Fann ekkert sem passaði almennilega. Svo skar ég þunna sneið með rakvélarblaði úr einu aldini og skoðað gróin, askana og geldþræðina í smásjá, mældi stærð þessa og fletti svo upp í greiningarlyklum og viti menn, einkennið sem kom mér á sporið var það hversu langt var á milli sveppþráðanna undir askbeðnum sem lágu óvenjulega bogadregnir og grannir. Þegar einn af fyrstu möguleikunum í lyklinum var að í aldininu væri hlaupkennt efni þá sá ég um leið að hlaupkennt efni gæti einmitt skýrt það hvernig þræðirnir væru. Svo var ég svo heppin að eiga sýni af þessari tegund sem mjög fær bandarískur disksveppafræðingur hafði safnað í Vaglaskógi þetta sama sumar. Skar í það og viti menn, litli brúni sveppurinn á vatnsbakkanum var með alveg eins gró og sá af birkigrein úr læk í Vaglaskógi, þótt hann væri allur minni um sig og ræfilslegri. Þar með var sú gátan leyst og sýnið nú vistað í kassa með nafninu Pachyella babingtonii (Berk. & Broome) Boud. og er þetta þriðji fundur tegundarinnar hérlendis. Danski sveppafræðingurinn Henrik F. Gøtzsche fann sveppinn í ágúst 1984 á Hallormsstað einmitt líka á blautri, rotnandi birkigrein í læk.
Þetta var sem sagt saga úr sveppasafninu.
Jólaspikið situr ennþá kyrrt á sínum stað. Það hafði gengið nokkuð á það og þriðjudaginn 19. janúar var ég orðin 81,9 kg og sá hilla undir strikið mitt sem er við 81,0 kg. Þá hófst Þorrinn og ég sat heilt kvöld og snæddi ketilsoðið hangilæri úr Skagafirði, laufabrauð og súrsaða hrútspunga svo fátt eitt sé nefnt, við söng, ukólelí leik, misdónalegar skemmtisögur og ljóðalestur. Morguninn eftir var ég 1,2 kg þyngri en sólarhring fyrr. Þegar kom að vigtun vikunnar var ég 800 g þyngri en í vikunni á undan og vó 82,7 kg. Í morgun höfðu 300 g eyðst frá því á þriðjudag ... en í hádeginu verður þorramatur og á morgun verður árshátið í skóla barnsins og kökuboð foreldrafélagsins ... þannig að spennan helst.
Í gær ákvað ég að gera aðra atrennu og sjá hvernig gengi. Fyrst prófaði ég greiningarprógrammið Mycokey sem getur gefið manni hugmyndir um mögulegar ættkvíslir miðað við stærð og lögun aldinsins. Fann ekkert sem passaði almennilega. Svo skar ég þunna sneið með rakvélarblaði úr einu aldini og skoðað gróin, askana og geldþræðina í smásjá, mældi stærð þessa og fletti svo upp í greiningarlyklum og viti menn, einkennið sem kom mér á sporið var það hversu langt var á milli sveppþráðanna undir askbeðnum sem lágu óvenjulega bogadregnir og grannir. Þegar einn af fyrstu möguleikunum í lyklinum var að í aldininu væri hlaupkennt efni þá sá ég um leið að hlaupkennt efni gæti einmitt skýrt það hvernig þræðirnir væru. Svo var ég svo heppin að eiga sýni af þessari tegund sem mjög fær bandarískur disksveppafræðingur hafði safnað í Vaglaskógi þetta sama sumar. Skar í það og viti menn, litli brúni sveppurinn á vatnsbakkanum var með alveg eins gró og sá af birkigrein úr læk í Vaglaskógi, þótt hann væri allur minni um sig og ræfilslegri. Þar með var sú gátan leyst og sýnið nú vistað í kassa með nafninu Pachyella babingtonii (Berk. & Broome) Boud. og er þetta þriðji fundur tegundarinnar hérlendis. Danski sveppafræðingurinn Henrik F. Gøtzsche fann sveppinn í ágúst 1984 á Hallormsstað einmitt líka á blautri, rotnandi birkigrein í læk.
Þetta var sem sagt saga úr sveppasafninu.
Jólaspikið situr ennþá kyrrt á sínum stað. Það hafði gengið nokkuð á það og þriðjudaginn 19. janúar var ég orðin 81,9 kg og sá hilla undir strikið mitt sem er við 81,0 kg. Þá hófst Þorrinn og ég sat heilt kvöld og snæddi ketilsoðið hangilæri úr Skagafirði, laufabrauð og súrsaða hrútspunga svo fátt eitt sé nefnt, við söng, ukólelí leik, misdónalegar skemmtisögur og ljóðalestur. Morguninn eftir var ég 1,2 kg þyngri en sólarhring fyrr. Þegar kom að vigtun vikunnar var ég 800 g þyngri en í vikunni á undan og vó 82,7 kg. Í morgun höfðu 300 g eyðst frá því á þriðjudag ... en í hádeginu verður þorramatur og á morgun verður árshátið í skóla barnsins og kökuboð foreldrafélagsins ... þannig að spennan helst.
Hygrocybe citrinopallida - naflatoppa í Vaglaskógi
12. janúar 2010 klukkan 11:40
Nú er árangur söfnunar minnar í sumar að komast á sinn stað. Upplýsingar í gagnagrunn, sýnin með prentaðan miða og í kassa með sama nafni og miðinn og kassinn inn í skáp í vísindasafn sveppa á Akureyrarsetri Náttúrufræðistofnunar.
Með hverju sýni þá skrái ég myndir af sveppnum og hef því verið að rifja upp ferðir mínar í sumar. Og skyndilega þótti mér við hæfi að skipta um mynd í hausnum á blogginu og setja ræmu gegnum svolitla dæld í Vaglaskógi á svæði þar sem greni hafði verið plantað árið 1947 og nú er allvænn greniskógur með ræfilslegum birkihríslum innan um. Í þessum grunna skorningi gekk ég fram á ákaflega fallega gula sveppi þann 22. ágúst 2009. Það hafði reyndar frosið um nóttina án þess að að kæmi fram á sveppunum. Sumir höfðu reyndar orðið sníkjusveppum að bráð en aðrir stóðu heilir á sínum staf. Þótt sveppurinn sé svona flottur og gulur þá var ekki auðvelt að greina hann en niðurstaðan var að þetta væri tegundin Hygrocybe citrinopallida, naflatoppa.
Í dag er þriðjudagur og þá er þyngd mín skráð til samanburðar við stöðuna í fyrri viku. Ég vó 82,4 kg, sem er 500 g léttara en fyrir viku. Svo fór ég í sport í gærkvöldi, og ætla aftur í vikunni ... sagði sveppafræðingurinn og horfði á gula sveppi liðins sumars á skjánum og gullbrydduð ský á janúarhimninum.
Með hverju sýni þá skrái ég myndir af sveppnum og hef því verið að rifja upp ferðir mínar í sumar. Og skyndilega þótti mér við hæfi að skipta um mynd í hausnum á blogginu og setja ræmu gegnum svolitla dæld í Vaglaskógi á svæði þar sem greni hafði verið plantað árið 1947 og nú er allvænn greniskógur með ræfilslegum birkihríslum innan um. Í þessum grunna skorningi gekk ég fram á ákaflega fallega gula sveppi þann 22. ágúst 2009. Það hafði reyndar frosið um nóttina án þess að að kæmi fram á sveppunum. Sumir höfðu reyndar orðið sníkjusveppum að bráð en aðrir stóðu heilir á sínum staf. Þótt sveppurinn sé svona flottur og gulur þá var ekki auðvelt að greina hann en niðurstaðan var að þetta væri tegundin Hygrocybe citrinopallida, naflatoppa.
Í dag er þriðjudagur og þá er þyngd mín skráð til samanburðar við stöðuna í fyrri viku. Ég vó 82,4 kg, sem er 500 g léttara en fyrir viku. Svo fór ég í sport í gærkvöldi, og ætla aftur í vikunni ... sagði sveppafræðingurinn og horfði á gula sveppi liðins sumars á skjánum og gullbrydduð ský á janúarhimninum.
Jólaspikinu eytt
03. janúar 2010 klukkan 21:01
Þá er framundan að eyða jólaspikinu. Að ganga á uppsafnaðan orkuforða. Tók einn hring um Eyrina áðan í kuldanum nú undir kvöld. Þessir dagar núna með 15 stiga frosti eru farnir að minna á veturna í Winnipeg þar sem það var oft 25-30 stiga frost á morgna þegar ég rölti í skólann. En miðjan í safnhaugnum er ennþá mjúk og ófrosin þótt ytri hlutinn sé orðinn nokkuð þéttur í sér. Svo er tunglið búið að vera alveg einstaklega fallega fullt. Tók sig vel út ásamt rauðum sólum sem hnigu hægt niður um áramótin.
Svo ég gefi nú yfirlit um þyngd mína þá varð ég 82 kg undir lok nóvember og í stað þess að léttast í desember þá þyngdist ég og hef nú í ársbyrjun náð því að verða 83,8 kg í morgun sem er langt yfir strikinu mínu sem er 81 kg. Í dag hef ég snætt ábyrgt og verð vonandi heldur léttari í fyrramálið. Svo tekur alvara hversdagsins við og jólaorlofið er nú á enda runnið ... sagði sá gamli og klappaði spikinu í kveðjuskyni.
Svo ég gefi nú yfirlit um þyngd mína þá varð ég 82 kg undir lok nóvember og í stað þess að léttast í desember þá þyngdist ég og hef nú í ársbyrjun náð því að verða 83,8 kg í morgun sem er langt yfir strikinu mínu sem er 81 kg. Í dag hef ég snætt ábyrgt og verð vonandi heldur léttari í fyrramálið. Svo tekur alvara hversdagsins við og jólaorlofið er nú á enda runnið ... sagði sá gamli og klappaði spikinu í kveðjuskyni.
